Z dorosłymi trzeba wiele cierpliwości
Czy nie miałeś nigdy wrażenia,
że dzieci niekiedy bardzo się
dziwią z niepojętności dorosłych?
Kiedy dorośli rozmawiają,
najczęściej chodzi o liczby.
Jeśli chcą kogoś poznać,
pytają, ile posiada,
ile zarabia, jakie ma tytuły
i znajomości.
Jeśli mowa jest o jakimś domu,
mówią po prostu:
„Pół miliona” lub „milion”,
i już wiedzą, co to za dom.
Kiedy ktoś opowiada dzieciom
o przyjacielu, pytają:
„Czy zbiera motyle?
Czy potrafi gwizdać na palcach?
W co się z nim bawisz?”
Jeśli mowa o domu,
pytają, jaki ma kolor,
czy ma kwiaty w oknach.
Potem zadają pytanie:
Czy na dachu siedzą gołębie?
Czy jest tam kanarek?
Tam, gdzie są dzieci,
wszystko zyskuje świeżość,
wszystko staje się naturalne,
barwne, pełne życia i ciepła.
Dorośli nie mają o tym pojęcia.
Po prostu tacy już są.
Rozmawiają o zarobkach,
martwią się o pieniądze.
„Dlatego z dorosłymi trzeba
wiele cierpliwości” -
mówi Mały Książę.
Phil Bosmans „Przepisy na radość”, wydawnictwo SEMEN, Wrocław 1999.
Najpiękniejszy podarunek
To, co tak trudno mi ofiarować,
muszę dać na początku -
to przebaczenie.
Muszę przebaczyć.
Zawsze, ciągle na nowo
muszę przebaczać.
Jeśli przestaną wybaczać,
natychmiast wyrośnie mur.
W życiu powinienem
czynić przede wszystkim
dwie rzeczy:
rozumieć i przebaczać.
Znam wielu ludzi
i ich tajemnice.
Ciągle od nowa się przekonuję,
że nie istnieją dwie identyczne osoby.
Każdy człowiek to kosmos.
Żyje, czuje, myśli
i reaguje, patrząc
z perspektywy.
A ta zawsze będzie mi obca.
Dlatego między ludźmi
powstają prawie nieuniknione
zakłócenia w komunikacji,
tarcia, napięcia, zderzenia.
Wspólne życie stanie się
znośne dopiero wtedy,
gdy zrozumiem,
że inni są inni,
i będę gotów przebaczyć.
Jeśli tego nie zrobię, będziemy
wzajemnie się obwiniać,
dzień za dniem będę żyć
w stanie zimnej lub
otwartej wojny.
Jest tak wiele możliwości
żeby zawrzeć pokój
żeby zakopać wojenny topór.
Tak często jest okazja
do zrobienia prezentu,
wysłania kartki,
zaproszenia kogoś na znak
zawarcia pokoju.
Phil Bosmans „Przepisy na radość”, wydawnictwo SEMEN, Wrocław 1999.
Frazy wyszukiwarek użyte do odnalezienia tej strony:
- przebaczać
Ojciec zapomina
Witam.
Dziś proponuję do przesłuchania jeden z najbardziej poruszających serca rodziców tekst, jakie słyszałem. Ten tekst odmienił moje życie. Być może zmieni coś również w Twoim. Posłuchaj.
Frazy wyszukiwarek użyte do odnalezienia tej strony:
- inspiracje kwiatów nagrobnych
- brak ojca cytaty
- cytaty kiedy ojciec zpomina o dziecku
Zabawy rodzinne
Do pobrania bardzo ciekawa broszura zawierająca szereg pomysłów na ciekawe rodzinne zabawy. Broszura powstała z inicjatywy Projekt Kolory Kultury.
http://www.box.com/s/ft3o3zs4kt1jxbnnuyh8
Frazy wyszukiwarek użyte do odnalezienia tej strony:
- zabawy rodzinne
- ciekawe zabawy rodzinne
- Cikawe zabawy rodzinne
Rzeczowniki i przysłówki
„Nadzieja jest matka wiary.”
Cyrus Augustus Bartol
Parę lat temu postanowiono zatrudnić nauczycielkę z państwowej szkoły, która miała odwiedzać dzieci w dużym szpitalu miejskim i pomagać im w nauce. Chodziło oczywiście o to, żeby pokrzywdzone przez los dzieci nie zostawały w tyle ze szkolnym materiałem i nie miały problemów, gdy wrócą do szkoły.
Któregoś dnia ktoś zadzwonił do nauczycielki i jak zwykle poprosił, aby odwiedziła w szpitalu pewnego chłopca. Spisała wiec jego imię, nazwisko i numer szpitalnej Sali. Rozmawiający z nią nauczyciel powiedział, że przerabia teraz z uczniami w klasie rzeczowniki i przysłówki.
- Byłbym wdzięczny – dodał nauczyciel – gdyby pani pomogła mu w zadaniach domowych, żeby chłopak nie zostawał w tyle.
Dopiero gdy nauczycielka weszła już do szpitalnego pokoju, w którym przebywał chłopiec, zdała sobie sprawę, że jest właśnie na oddziale dla ciężko poparzonych. Nikt wcześniej nie przygotował jej na to, co miała zastać po drugiej stronie drzwi. Zanim pozwolono jej wejść, musiała włożyć sterylny fartuch i czepek, aby uchronić dziecko przed infekcją. Powiedziano jej, żeby nie dotykała ani chłopca, ani nawet jego łóżka. Mogła tylko stać obok i mówić do niego przez maskę, którą również kazano jej włożyć.
Kiedy już w końcu umyła ręce i włożyła stosowne nakrycie, wciągnęła głęboko powietrze i weszła do Sali. Zobaczyła małego, strasznie poparzonego chłopca, który bardzo cierpiał. Nauczycielka poczuła się dziwnie nieswojo i niezręcznie. Nie wiedziała co powiedzieć w takiej chwili. Ale zabrnęła już za daleko; przyszła ty, więc nie było czasu, żeby odwrócić się i wyjść. W końcu zdołała wypowiedzieć dwa krótkie zdania:
- Jestem specjalną nauczycielką, która odwiedza dzieci w szpitalach. Twój nauczyciel przysłał mnie, abym pomogła ci w nauce rzeczowników i przysłówków.
Gdy jej wizyta dobiegła końca, nauczycielka pomyślała, że nie była to jej najbardziej udana lekcja.
Następnego ranka, gdy przyszła ponownie do szpitala, jedna z pielęgniarek zatrzymała ją i zapytała:
- Co pani zrobiła z tym chłopakiem?!
Nauczycielka spojrzała na nią zaskoczona, a po chwili zaczęła się tłumaczyć i przepraszać. Ale zanim skończyła, pielęgniarka przerwała jej.
- Nie, nie… pani mnie źle zrozumiała. Tak bardzo się o niego martwiłam… już myślałam… Ale od wczoraj to już nie ten sam chłopiec. Teraz zaczął walczyć o siebie, chce się leczyć i reaguje na terapię… To po prostu tak, jakby nagle zaczął wierzyć, że będzie żył… I ze wszystkich sił tego pragnie.
A znacznie później sam chłopiec powiedział, że kiedy już zupełnie stracił nadzieję i czuł, że umiera, zobaczył ową nauczycielkę. I wtedy nagle wszystko się zmieniło, życie nabrało kolorów, a on zdał sobie sprawę z prostej, oczywistej rzeczy.
Mały, ciężko poparzony chłopiec, który stracił już wszelką nadzieję, powiedział ze łzami w oczach:
- Przecież chyba nie przysyłaliby nauczycielki, żeby przerabiała rzeczowniki i przysłówki z kimś, kto ma umrzeć, prawda?
Wybrane z tomu „Moments for Mothers”
Tekst pochodzi z książki Jacka Canfielda „Balsam dla duszy 4”
Frazy wyszukiwarek użyte do odnalezienia tej strony:
- przysłówki kolory
- przysłówki od kolorów
- przysłowek koloru
